Kravlje ludilo i Creutzfeldt-Jakobova bolest su bolesti za koje se predpostavlja da su izazvane proteinskim infektivnim partikulima tj. česticama zvanim prioni. Prva od navedenih je bolest goveda, a druga se javlja kod čovjeka. Spadaju u transmitivne spongiformne encefalopatije ( TSE ) što bi u prevodu značilo: "prenosna oboljenja mozga, tokom kojih se u njemu stvaraju šupljikave tvorevine, te postaje nalik na spužvu." Zajedničko im je to što se manifestiraju progresivnome degeneracijom mozga, a bolest redovno završava smrću.

Uspostavljena je veza između Kravljega ludila ( Bovine spongiformne encefalopatije-BSE) i nove varijante tzv. n.v.Creutzfeldt- Jakobove bolesti (nv-CJD ili v-CJD) koji se prvenstveno javlja kod mladih osoba i smatra se da je vezan za ishranu. "Optuženi" su hamburgeri, viršle, kobasice i drugi produkti koji u sebi sadrže dijelove mozga i kičmene moždine zaraženih goveda.

Što je Creutzfeldt-Jakobova bolest

Creutzfeldt-Jakobova bolest (CJD) je rijetka, degenarativna, nepromjenjiva, kobna bolest mozga. Javlja se kod jedne osobe na milion ljudi, širom svijeta. Najveći broj slučaja je registrovan u velikoj Britaniji.
Bolest su prvi opisali njemački neuropatolozi, Hans Gerhard Creutzfeldt 1920. godine i godinu dana kasnije, neovisno od njega, Alfons Jakob.
CJD se obično pojavljuje u kasnijim godinama života i razvija se brzim tokom. Prvi simptomi se, uglavnom javljaju kod ljudi starijih od 60 godina, a oko 90% pacijenata umire u prvoj godini. U ranoj fazi bolesti, kod pacijenata se javljaju simptomi u vidu gubitka pamćenja, promjena u ponašanju, poremećaja vida i nedostatka koordinacije. Kako bolest napreduje, postaje izrazito mentalno propadanje, javljaju se nehotične kretnje, sljepilo, slabost ekstremiteta, a može doći i do kome.
Postoje tri osnovne kategorije CJD-a:

• U sporadičnom CJD-u, bolest se javlja čaki ako osoba nema poznatih faktora rizika za oboljenje. Ovo je najprostiji tip CJD-a i obuhvata najmanje 85% slučaja.
• U nasljednom CJD-u, osoba ima porodičnu historiju bolesti i/ ili testove pozitine
  na genetske promjene povezane sa CJD-om. Oko 5-10% slučaja u SAD-u su nasljedni.
• U stečenom CJD-u, bolest se prenosi izlaganjem i kontaktom sa tkivima mozga i drugih dijelova nervnoga sistema. To se obično dešava tokom izvjesnih medicinskih procedura.

Nema dokaza da se oboljenje prenosi običnim kontakatom sa pacijentima zaraženim CJD-om. Otkako je 1920 CJD prvi put opisan, više od 1% slučaja su stečeni.
CJD pripada porodici ljudskih i životinjskih bolesti poznatih kao transmisivne spongiformne encefalopatije (TSE). Spongiformno (izgleda spužve) se odnosi na karakteristične pojave u zaraženome mozgu koji postaje ispunjen u rupama, što posmatrano pod mikroskopom liči na sunđer. CJD je najprostija bolest od poznatih ljudskih TSEs-a. Ostale ljudske TSEs uključuju kuru, kobnu porodičnu nesanicu (Fatal Familiar Insomnia -FFI) i Gertsman-Straussler-Scheinker bolest (GSS). Kuru je identifikovan kod ljudi u izdvojenim plemenima u Papua Nova Gvineja i gotovo je isčeznula. Kobna porodična nesanica i GSS su izuzetno rijetke nasljedne bolesti, pronađene kod svega nekoliko porodica u svijetu. Druge TSE su pronađene kod specifičnih životinjskih vrsta. One uključuju bovinu spongiformnu encefalopatiju (BSE), koje su pronađene kod krava i odnose se na bolest “ludih krava”; te zasebni oblici encefalopatije kod ovaca i kanadske kune. Slične bolesti su se javile kod sjevernih jelena, i egzotičnih životinjskih vrsta u zoo vrtovima.