TERAPIJA

Plućni karcinomi su potencijalno izlječivi hirurškom resekcijom u ranim stadijima. Općenito, stadiji I, II i IIIA nemikrocelularnih karcinoma, a takođe i mikrocelularnih karcinoma u nekim slučajima, se liječe hirurškom resekcijom. Mikrocelularni karcinomi su obično prisutni u uznapredovalom stadiju i, pošto povremeno odgovaraju na kemoterapiju i radijaciju, obično se tretiraju ovim načinima.

Pacijenti sa uznapredovalijim stadijima nemikrocelularnog ćelijskog karcinoma, ili koji nisu inače za hirurškog tretmana, se mogu liječiti kemoterapijom i radijacijom sa općenito slabijim rezultatima.

Značajan faktor za slabu prognozu plućnog karcinoma je taj da je kod dijagnosticiranja većina pacijenata sa već prisutnim uznapredovalim stadijem. U jednoj velikoj studiji, od skoro 2000 pacijenata, oko 64% pacijenata je bilo sa uznapredovalim lokalnim širenjem ili udaljenim metastazama, dok samo 29,4% je imalo lokalizovanu bolest, a 6,6% samo regionalne metastaze.⁽³⁾ U novijim studijama od 1198 pacijenata za koje je stadij bio poznat, 60% je imalo udaljene metastaze, 26% regionalne metastaze, i samo 15% lokalizovanu bolest.⁽⁴⁾

Od onih sa očigledno ranim stadijem bolesti, a da pretpostavimo da su liječeni hirurškom resekcijom, približno oko polovina pacijenata će umrijeti od plućnog karcinoma. Ova grupa pacijenata je od posebnog interesa pošto se identifikacija bioloških markera koristi u cilju utvrđivanja vjerovatne progresije bolesti, a što se može koristiti za određivanje pacijenata za agresivnije terapeutske mjere ili terapeutske studije.

Nekoliko studija je pokazalo da ćelijski tip i stepen diferencijacije utiču na prognozu. Ćelijski tipovi udruženi sa lošijom prognozom su obično prisutni u uznapredovalom stadiju koji odražava njihovo agresivnije ponašanje. Kada se stadij uzme u obzir, mnoge studije nisu uspjele da pokažu signifikantnu razliku u preživljavanju između različitih ćelijskih tipova.

Mikrocelularni karcinom je općenito udružen sa najlošijom prognozom i najvjerovatnije se u većem broju slučaja otkrije u uznapredovalom stadiju (83,9 % mikrocelularnih karcinoma u III stadiju bolesti prema 65,1% adenokarcinoma, 57% karcinoma krupnih ćelija, i 56,9% skvamoznih ćelijskih karcinoma).⁽³⁾

Skvamozni ćelijski karcinom je vjerovatnije prisutan u ranom stadiju nego drugi ćelijski tipovi i ima neznatno duže preživljavanje u nekim, ali ne svim studijama. Duže preživljavanje viđeno kod Pancoast tumora, koje varira od 23% trogodišnjeg preživljavanja do 31-34% petogodišnjeg preživljavanja u različ itim studijama, se oč igledno odnosi na veliki procenat skvamoznih ćelijskih karcinoma.^(6,7)

Solitarni periferni bronhioalveolarni karcinomi imaju bolje petogodišnje preživljavanje od drugih tipova; od 23 do 100% u različ itim studijama.(⁴⁾

Dakle, najprije je potrebno odrediti stadij plućnog karcinoma kako bi se mogao primijeniti najefikasniji oblik liječenja. Svaki slučaj karcinoma je različit, tako da se liječenje može razlikovati od onoga što će biti napomenuto.

Stadij I

Preporučeno liječenje: hirurško odstranjenje tumora.

Stadij II

Preporučeno liječenje: hirurško odstranjenje tumora i limfonoda, uz propratnu iradijaciju i/ili kemoterapiju.

Ukoliko se radi o stadiju I ili stadiju II plućnog karcinoma, hirurško odstranjenje karcinoma je još uvijek osnovno. Oporavak će se razlikovati od osobe do osobe, ovisno o starosnoj dobi, zdravstvenom stanju, ili nekim drugim faktorima.

Stadij III

Stadij III-A: Preporučeno liječenje: kemoterapija i iradijacija da bi se smanjio tumor, a onda slijedi hirurški tretman da bi se otklonio preostali tumor.

Stadij III-B: Preporučeno liječenje: kombinacija kemoterapije i iradijacione terapije da bi se smanjio tumor.

Stadij IV

Preporučeno liječenje: kombinacija kemoterapeutika i pronalaženje najefikasnijih.